Bouwproces in 6 stappen
Delen via:   

Het totale bouwproces van de 380 kV-verbinding, van de aanleg van toegangswegen tot en met het herstellen van de oorspronkelijke situatie, duurt enkele jaren. In die periode wordt er op meer locaties op verschillende tijdstippen gewerkt met soms enkele tussenpozen.

Het bovengronds bouwproces in stappen

Stap 1: een toegangsweg naar de plek waar de mast moet komen

Voor het bouwen van een hoogspanningsmast is veel materieel en materiaal nodig. Daarom begint de aanleg van een verbinding met de aanleg van een weg naar de plek waar de mast moet komen. Vaak is het daarvoor voldoende om rijplaten op het land aan te brengen. Soms moet de ondergrond eerst versterkt worden. De aanwezige bodemlagen worden tijdelijk afgegraven en opgeslagen zodat we als de verbinding klaar is, de oorspronkelijke situatie goed kunnen herstellen. Dit is vooral van belang bij grond die gebruikt wordt voor de landbouw om de landbouwkundige waarde te behouden. De ruimte die gereserveerd wordt voor een toegangsweg naar de bouwplaats is ongeveer twaalf meter breed. De oppervlakte van het werkterrein voor een nieuwe mast is zo'n 6.000 m2 groot. Bij de afmeting van zowel de bouwweg als de werkplek hebben we de ruimte die nodig is om de afgegraven grond tijdelijk op te slaan, meegerekend.

Stap 2: de fundering

Hoogspanningsmasten hebben een stevige fundering nodig. In het algemeen begint het funderen met het heien van betonnen palen, soms worden wel 30 betonnen heipalen gebruikt. In het algemeen graaft men een bouwput van zo’n 3 meter diep. Bronbemaling zorgt ervoor dat de put vrij blijft van water. In de bouwput wordt een fundering van beton gelegd en wordt  een bekisting aangebracht die de vorm van de fundering bepaalt. Na het vlechten van het beton wordt in de bekisting beton gestort. De wijze waarop het fundament wordt aangelegd kan verschillen, dit is afhankelijk van de ondergrond en de gekozen werkwijze van de aannemer. Het betonnenfundament komt uiteindelijk ongeveer 30 cm boven maaiveld uit. Dit is puur vanuit veiligheid zodat bij goed zichtbaar is.  De funderingswerkzaamheden duren enkele weken per locatie.

Stap 3: transport en plaatsen van de mast

De mast wordt met grote vrachtwagens in 2 a 3 delen aangeleverd met speciaal transport. Elk mastdeel ligt apart op een vrachtwagen. Minimaal zijn er dan ook 4 transportwagens nodig per mastlocatie. Vervolgens wordt de mast met twee montagekranen opgebouwd. De mastdelen zijn ca. 25 tot 30 meter lang. De onderste mastdelen wegen rond de 40 ton de bovenste delen rond de 20 ton. Het plaatsen van de masten gebeurt gemiddeld in 2 dagen.

Stap 4: de geleiders (stroomdraden)

De stroomdraden in een hoogspanningsverbinding heten geleiders. Pas als er een aantal masten staan, kunnen ze opgehangen worden. Met katrollen wordt eerst handmatig een nylondraad, en vervolgens een staaldraad in de masten getrokken. Rem- en liermachines trekken dan de geleiders gebundeld aan deze staaldraad in de masten. De geleiders staan daarvoor op haspels klaar. De rem- en liermachines staan op enige afstand van de eerste en laatste mast waarover de kabels gelierd worden.

Jukken
Veiligheid is alles. Boven (spoor-) wegen en kruisingen plaatst men veiligheidsvoorzieningen. Stalen of houten jukken zijn constructies die aan weerszijden van de weg of spoorbaan worden geplaatst waartussen een net wordt gehangen. Zo kan de geleider nooit op de weg of het spoor vallen. Tot slot worden afstandhouders in de geleiders gemonteerd om de draden op een afstand van elkaar te houden.

Stap 5: herstellen oude staat

We brengen het land in de oude staat terug. Dit betekent niet alleen dat de bouwplaats en toegangsweg opgeruimd worden. We brengen de grond na het werk weer in de oorspronkelijke staat terug. En schade, veroorzaakt door de aanleg van de hoogspanningsverbinding, vergoeden we. Daarnaast zorgen we dat de beplanting waar mogelijk (gezien de hoogte) weer terugkomt. Dit alles gaat in nauwe samenwerking met grondeigenaren en gebruikers.


Stap 5a: het afbreken van de oude verbinding

Op een aantal plaatsen waar de 150 kV en de 380 kV verbindingen worden de gecombineerd,  wordt de bestaande 150 kV-verbinding  afgebroken. Zoals de bestaande 150 kV verbinding tussen Hazerswoude Dorp en Leiderdorp. Maar ook de 150 kV verbinding vanaf station Vijfhuizen tot aan Lisse. Dit verwijderen bestaat eigenlijk uit dezelfde stappen als het bouwen, maar dan in de omgekeerde volgorde. Ook het weghalen van geleiders moet machinaal gebeuren. Het simpelweg ‘doorknippen’ van de lijnen is te risicovol. De masten worden in grote delen doorgebrand en met een kraan plat in het veld gelegd. Vervolgens worden ze in stukken geknipt en afgevoerd. De fundering wordt in het algemeen tot twee meter onder het maaiveld weggehaald.

Het ondergronds bouwproces in stappen

Stap 1: Het voorbereiden van de bouwplaats

Nadat er op verschillende plaatsen archelogisch onderzoek is geweest wordt de werkstrook gemarkeerd. Verkeersmaatregelen worden aangebracht en als het nodig is volgen omleidingen van voet-, fiets-, en ruiterpaden in (recreatie) gebieden. De bouwmaterialen worden opgeslagen en de bouwwegen van gemiddeld zes meter worden aangelegd.  Op grotere bouwplaatsen worden de materialen bewaard en de haspels neergezet. Zo'n grote bouwplaats is ongeveer 40 tot 60 m2 groot.

Stap 2: horizontaal boren

Een gedeelte van de ondergrondse verbinding wordt aangelegd met een boring. Dit is nodig als de ondergrondse verbinding bijvoorbeeld een watergang, een kanaal of een sportveld kruist of ter bescherming van een natuurgebied. De boormachine boort een lege buis door de grond. De kop spuit een mengsel van water en klei voor zich uit. De boor kan enkele tientallen meters diep zijn. Na het boren volgt het ruimen, het groter maken van het gat. Als het gat ruim genoeg is, dan trekt men de buis terug. Met een soort lopende band worden de kabels in de buis getrokken door een lier. Per locatie worden er 13 gestuurde boringen uitgevoerd. 12 zijn nodig voor de kabels, de 13e buis is speciaal voor de telecomverbinding die de beveiliging van de kabel regelt.

Stap 3 en 4: sleuven graven en kabels trekken

Het grootste deel van de ondergrondse verbinding bestaat uit sleuven met daarin de kabels. De sleuven worden drooggemaakt door drainagepompen. Er worden twee kabelsleuven gegraven van circa 4,5 mtr per sleuf breed, met een lengte van circa 950 meter. De kabels worden aangevoerd op een haspel, die 50 ton weegt. Er past ca. 950 meter kabel op een haspel. De kabeltransporteurs en een treklier trekken de kabels door de sleuven. Per dag wordt 1 kabel getrokken. Op de kabels wordt speciaal zand en doek aangebracht.

Stap 5: moflocaties

Moffen zijn de verbindingsstukken tussen de kabels, te vergelijken met de kroonsteentjes van een huishoudelijke elektriciteitsverbinding. Alle 12 de kabels moeten op 12 punten met elkaar worden verbonden. Om de ongeveer 1000 meter wordt een moflocatie aangelegd. De aanleg van een mof vindt plaats in een mofput. Er staat een tent om de bouwplaats heen om schone en stofvrije condities te garanderen. Hygiëne is heel belangrijk als het gaat om de moffen. Zou er bijvoorbeeld een zandkorreltje op de verkeerde plek terechtkomen, dan gaat dat door de spanning bewegen. Het gat dat die beweging veroorzaakt wordt steeds groter. Schone werkomstandig heden zijn dus noodzakelijk.

Stap 6: terugbrengen in de oude staat

Nadat de werkzaamheden zijn afgerond wordt het gebied weer in de oude staat teruggebracht. De werkwegen worden opgeruimd en rijplaten verwijderd. Fiets,- ruiter,- en voetgangerspaden worden hersteld en weer opgengesteld. De werkstrook waar het kabelbed doorheen loopt wordt hersteld, ingezaaid en afgewerkt. Dit gaat in nauw overleg met grondeigenaren en rechthebbenden. Boven het kabelbed mogen geen diepwortelende bomen meer terugkomen. De wortels zouden de kabels kunnen beschadigen. Hier komt dan gras en/of struiken voor terug.